توسعه چارچوب نظری سواد دینی نوین در آموزش ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف توسعه چارچوب نظری سواد دینی نوین در آموزش ابتدایی انجام شده است. این مطالعه که به روش مروری و با رویکرد کتابخانه ای صورت پذیرفته، تلاش دارد تا با گردآوری و تلفیق یافته های پژوهش های پیشین و نظریه های مرتبط، الگویی جامع و متناسب با مقتضیات جهان معاصر برای آموزش دین در دوره ابتدایی ارائه دهد. مفهوم سنتی سواد دینی که عمدتا بر آشنایی با متون مقدس، مناسک و احکام دینی تمرکز داشت، امروزه با چالش های جدی مواجه است. جهانی شدن، گسترش فناوری های ارتباطی، تنوع فرهنگی و مذهبی فزاینده، و ظهور پرسش های نوین اعتقادی، ضرورت بازاندیشی در چیستی و چگونگی آموزش دین را بیش از پیش آشکار ساخته است. دوره ابتدایی به عنوان حساسترین و بنیادی ترین مقطع شکل گیری هویت، از اهمیت ویژه ای در این زمینه برخوردار است.چارچوب پیشنهادی این پژوهش، سواد دینی نوین را در چهار ساحت اصلی مفهوم پردازی می کند: ساحت شناختی (دانش دینی عمیق، منعطف و مبتنی بر درک)، ساحت عاطفی-هیجانی (عواطف دینی مثبت، تعلق و دلبستگی)، ساحت مهارتی (توانایی تفسیر، تفکر نقادانه، گفتگو و کنشگری مسئولانه)، و ساحت هویتی (شکل گیری هویت دینی منعطف و مبتنی بر انتخاب آگاهانه). این چهار ساحت در تعامل پویا با یکدیگر، سواد دینی نوین را شکل می دهند که هدف آن تربیت انسانی متعهد به دین، آگاه به پیچیدگی های جهان معاصر، توانا در گفتگو با دیگری، و مسئول در قبال جامعه و محیط زیست است. در ادامه، اصول و روش های تربیتی متناسب با هر یک از این ساحت ها برای دوره ابتدایی تبیین شده است.

کلیدواژه ها:

سواد دینی نوین ، آموزش ابتدایی