تاثیر روش های چندحسی در بهبود یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی یکی از حساسترین مراحل رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان است که زیرساخت های یادگیری های بعدی در آن شکل می گیرد. با این حال، روش های سنتی تدریس عمدتا بر دو حس بینایی و شنوایی تکیه دارند و از ظرفیت کامل حواس برای یادگیری غافل می مانند. مقاله حاضر با هدف تبیین تاثیر روش های چندحسی بر بهبود یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. ابتدا مبانی عصب شناختی یادگیری چندحسی شامل پلاستیسیته عصبی و یکپارچگی حسی بررسی و نظریه های مرتبط مانند نظریه یکپارچگی حسی آیرز، یادگیری تجربی، هوش های چندگانه و بار شناختی تحلیل می شود. ویژگی های رشدی دانش آموزان دوره ابتدایی و تناسب آن با روش های چندحسی تبیین می گردد. انواع روش های چندحسی (دیداری، شنیداری، لمسی، حرکتی، چشایی و بویایی) معرفی و تاثیر آن ها بر ابعاد مختلف یادگیری شامل تقویت حافظه، درک مفاهیم انتزاعی، افزایش انگیزه، بهبود توجه و پاسخگویی به نیازهای ویژه بررسی می شود. کاربرد این روش ها در حوزه های درسی مختلف (زبان، ریاضی، علوم، مطالعات اجتماعی) ارائه می گردد. در پایان، چالش های اجرایی شناسایی و راهبردهای عملی برای به کارگیری روش های چندحسی در کلاس درس ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری چندحسی ، دوره ابتدایی ، یکپارچگی حسی ، هوش های چندگانه ، تقویت حافظه