بررسی روش های نوین آموزش معارف اسلامی در مدرسه

آموزش معارف اسلامی در مدارس، نقشی اساسی در شکل گیری هویت دینی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، تحولات گسترده در سبک زندگی، فناوری های نوین آموزشی و ویژگی های نسل جدید، کارآمدی روش های سنتی آموزش معارف اسلامی را با چالش های جدی مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند مطالعات داخلی و خارجی، به بررسی روش های نوین آموزش معارف اسلامی در مدارس می پردازد و تلاش می کند با رویکردی تحلیلی، ظرفیت ها و محدودیت های این روش ها را تبیین نماید.یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکردهای نوینی همچون یادگیری فعال، آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی، بهره گیری از فناوری های آموزشی، آموزش تلفیقی و روش های معنا محور، در مقایسه با روش های سخنرانی محور سنتی، تاثیر معنادارتری بر درونی سازی مفاهیم دینی، افزایش انگیزش یادگیری، تقویت تفکر انتقادی و ارتقای نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به معارف اسلامی دارند (Felder & Brent, ۲۰۱۶؛ سبحانی نیا، ۱۳۹۷).همچنین مرور پژوهش ها نشان می دهد که موفقیت روش های نوین آموزشی در حوزه معارف اسلامی، وابسته به عواملی همچون توانمندی معلمان، انطباق روش ها با ویژگی های رشدی دانش آموزان، پیوند مفاهیم دینی با مسائل واقعی زندگی و استفاده هدفمند از فناوری است (مکارم شیرازی، ۱۳۹۲؛ Kolmos et al., ۲۰۱۹). در نهایت، این مقاله بر ضرورت بازنگری در رویکردهای آموزشی معارف اسلامی و حرکت به سوی الگوهای یادگیری فعال و معنا محور تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش معارف اسلامی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، تربیت دینی ، مدارس