روان شناسی مثبت و شکوفایی تحصیلی در درس کاروفناوری

گسترش استفاده از اینترنت و شبکه های اجتماعی در میان دانش آموزان، مسئله اعتیاد به فضای مجازی را به یکی از چالش های جدی مدرسه و خانواده تبدیل کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد روان شناختی–اجتماعی اعتیاد به فضای مجازی و تبیین نقش معلم کاروفناوری و خانواده در مدیریت استفاده از فناوری در دانش آموزان انجام شد. این مطالعه به روش مروری–تحلیلی و بر اساس مجموعه ای از مقالات پژوهشی و مروری داخلی در فاصله تقریبی سال های ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۴ انجام گرفت و یافته ها در چهار محور اصلی سازمان دهی شد. نتایج نشان داد اعتیاد به فضای مجازی با مولفه هایی چون ضعف خودتنظیمی عاطفی، اضطراب، افسردگی، احساس تنهایی، بیگانگی تحصیلی و افت انگیزش یادگیری پیوند دارد و علاوه بر کاهش عملکرد تحصیلی، به تضعیف روابط چهره به چهره، مشارکت اجتماعی و پایبندی فرهنگی منجر می شود. در سطح خانواده، سبک های فرزندپروری نامناسب، کارکرد مختل و روابط سرد والد–فرزند زمینه ساز استفاده آسیب زا هستند، در حالی که ارتباط صمیمی، نظارت هوشمندانه و جو عاطفی حمایت گر نقش محافظتی دارند. در سطح مدرسه نیز، معلمان – به ویژه معلمان کاروفناوری – می توانند از طریق آموزش سواد دیجیتال، مدیریت زمان آنلاین و اخلاق فناوری و طراحی تکالیف مشترک با خانواده، در پیشگیری و کاهش پیامدهای اعتیاد به فضای مجازی نقش کلیدی ایفا کنند. از این رو، رویکردی چندسطحی و هماهنگ میان خانواده و مدرسه برای مدیریت استفاده از فناوری در دانش آموزان ضرورت دارد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به فضای مجازی ، دانش آموزان ، خانواده ، معلم کاروفناوری ، سواد دیجیتال ، خودتنظیمی عاطفی.