بررسی مدیریت زمان در وظایف معاون اجرایی و تاثیر آن بر بهره وری مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی مدیریت زمان در وظایف معاون اجرایی و تاثیر آن بر بهره وری مدارس متوسطه دوم شهرستان دالاهو در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. با توجه به نقش کلیدی معاون اجرایی در هماهنگی امور اداری و آموزشی مدرسه، مدیریت بهینه زمان می تواند عامل مهمی در افزایش کارایی سازمانی و بهبود کیفیت فرآیندهای آموزشی باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معاونان اجرایی، مدیران و معلمان مدارس متوسطه دوم شهرستان دالاهو بود که با استفاده از روش سرشماری یا نمونه گیری تصادفی طبقه ای مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد مدیریت زمان و بهره وری مدرسه گردآوری شد که روایی آن ها با نظر متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ قابل قبول گزارش گردید.یافته های پژوهش نشان داد سطح مدیریت زمان معاونان اجرایی در حد متوسط رو به بالا است، اما در مولفه هایی مانند تفویض اختیار و اولویت بندی وظایف چالش هایی وجود دارد. نتایج تحلیل آماری بیانگر وجود رابطه مثبت و معنادار بین مدیریت زمان و بهره وری مدرسه بود؛ به طوری که بهبود مهارت های زمان بندی، برنامه ریزی و تعیین اولویت ها با افزایش نظم اداری، هماهنگی سازمانی، رضایت معلمان و سرعت انجام امور همراه است. همچنین مشخص شد که حجم بالای وظایف اداری، کمبود نیروی انسانی و درخواست های پیش بینی نشده از مهم ترین موانع مدیریت زمان معاونان اجرایی به شمار می رود.بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که مدیریت زمان یکی از شایستگی های کلیدی معاون اجرایی در ارتقای بهره وری مدرسه است و تقویت این مهارت از طریق آموزش های تخصصی، استفاده از فناوری های مدیریتی و بازنگری در توزیع وظایف می تواند به بهبود عملکرد مدارس منجر شود. این پژوهش می تواند مبنایی برای برنامه ریزی های آموزشی و تصمیم گیری مدیران نظام آموزشی در راستای افزایش کارآمدی مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، معاون اجرایی ، بهره وری مدرسه ، مدارس متوسطه دوم ، کارایی آموزشی