بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی، در کاهش دورریز پارچه با استفاده از تکنیک های تکه دوزی در صنعت مد

صنعت مد با چالش جدی دورریز بالای پارچه مواجه است که پیامدهای اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی به همراه دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در کاهش دورریز پارچه با بهره گیری از تکنیک های تکه دوزی در صنعت مد انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق مکانیسم های متعددی از جمله الگوریتم های بهینه سازی چیدمان قطعات، سیستم های تشخیص تصویر برای دسته بندی تکه های باقی مانده، و نرم افزارهای طراحی هوشمند برای ارائه طرح های ترکیبی، می تواند میزان دورریز پارچه را تا ۳۰ درصد کاهش دهد. همچنین تلفیق هوش مصنوعی با تکنیک های تکه دوزی ضمن حفظ ارزش های هنری و فرهنگی، امکان تولید انبوه و صنعتی این محصولات را فراهم می آورد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی در کنار تکنیک های سنتی تکه دوزی، راهکاری موثر برای حرکت به سوی مد پایدار و کاهش ضایعات صنعت پوشاک است. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود نرم افزارهای بومی هوش مصنوعی متناسب با نیازهای صنعت مد ایران طراحی شده و دوره های آموزشی تلفیقی برای طراحان برگزار گردد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، کاهش دورریز پارچه، تکنیک های تکه دوزی، صنعت مد، طراحی پایدار