بررسی نقش و تاثیر مهارت های ارتباطی معلم بر کیفیت روابط بین فردی دانش آموزان

این مقاله به بررسی علمی-تحلیلی تاثیر مهارت های ارتباطی آموزگاران بر بهبود روابط بین فردی دانش آموزان می پردازد. روابط سالم بین فردی در محیط آموزشی، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی، رشد اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان ایفا می کند. مهارت های ارتباطی موثر آموزگاران، از جمله گوش دادن فعال، همدلی، بازخورد سازنده، و مدیریت تعارض، می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت تعاملات بین دانش آموزان تاثیر بگذارد. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی، ابتدا به تبیین مبانی نظری مرتبط با مهارت های ارتباطی، ارتباط معلم-دانش آموز، نظریه های یادگیری اجتماعی، دلبستگی، و هوش هیجانی می پردازد. سپس، پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی در این زمینه مورد بازبینی قرار می گیرد. در ادامه، روش شناسی پیشنهادی برای سنجش این تاثیرات تشریح شده و مباحث مربوط به بحث و تفسیر یافته های احتمالی، نتیجه گیری، پیشنهادها، محدودیت ها و منابع، ارائه می گردد. هدف اصلی این مقاله، فراهم آوردن درکی عمیق از رابطه بین رفتار ارتباطی معلم و پویایی روابط بین دانش آموزان و ارائه چارچوبی برای تقویت این مهارت ها در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، آموزگار ، روابط بین فردی ، دانش آموز ، محیط آموزشی ، تعاملات اجتماعی ، هوش هیجانی