هوش مصنوعی و بازآفرینی خلاقانه هنر تدریس آموزشی نوین/

در عصر حاضر، ظهور و تکامل پرشتاب فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، تمامی ابعاد زندگی بشر را تحت الشعاع قرار داده است. در این میان، نهاد آموزش و پرورش و هنر تدریس، به عنوان یکی از بنیادی ترین ارکان توسعه انسانی، در معرض دگرگونی های شگرفی قرار گرفته اند. این مقاله با هدف بررسی جامع و تحلیلی «هوش مصنوعی و بازآفرینی خلاقانه هنر تدریس در سیستم های آموزشی نوین» به رشته تحریر درآمده است. تمرکز اصلی این پژوهش بر تغییر پارادایم از آموزش سنتی مبتنی بر انتقال اطلاعات، به یادگیری شخصی سازی شده و تسهیل گری هوشمند است. در این راستا، ضمن تبیین مبانی نظری و فلسفی ورود ماشین های هوشمند به عرصه پداگوژی، کاربردهای عملیاتی، چالش های اخلاقی و زیرساختی، و افق های آینده این همزیستی مورد بحث قرار می گیرد. یافته های این مطالعه، با استناد به پژوهش های داخلی و بومی سازی مفاهیم جهانی، نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها جایگزین معلم نخواهد شد، بلکه با آزادسازی زمان و ظرفیت شناختی آموزگاران، زمینه را برای ارتقای ابعاد انسانی، عاطفی و خلاقانه تدریس فراهم می آورد. این بازآفرینی، نیازمند بازنگری اساسی در سیاست گذاری های آموزشی و توانمندسازی معلمان در مواجهه با فناوری های نوپدید است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش نوین ، هنر تدریس ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی ، تسهیل گری هوشمند ، اخلاق در هوش مصنوعی.