جایگاه آموزش خلاقانه در ارتقای نظام رتبه بندی حرفه ای معلمان آینده نگر/

نظام آموزشی هر کشوری به عنوان رکن اساسی توسعه پایدار، نیازمند معلمانی است که نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه پرورش دهنده تفکر و خلاقیت باشند. در این راستا، نظام رتبه بندی حرفه ای معلمان به عنوان ابزاری برای ارتقای انگیزه و کیفیت کار معلمان طراحی شده است. با این حال، مقاله حاضر با هدف بررسی «جایگاه آموزش خلاقانه در ارتقای نظام رتبه بندی حرفه ای معلمان آینده نگر» به رشته تحریر درآمده است. این پژوهش به صورت مروری و تحلیلی، ضمن بررسی اسناد بالادستی و ادبیات پژوهشی موجود، به این نتیجه دست یافته است که در نظام فعلی رتبه بندی معلمان در ایران، شاخص های کمی بر کیفی و استانداردهای سنتی بر نوآوری های آموزشی غلبه دارند. معلمان آینده نگر، نیازمند فضایی هستند که در آن آموزش خلاقانه نه به عنوان یک فعالیت حاشیه ای، بلکه به عنوان هسته مرکزی شایستگی های حرفه ای آن ها ارزیابی شود. در این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری آموزش خلاق و ویژگی های معلمان آینده نگر، چالش های موجود در ادغام این مولفه ها در نظام رتبه بندی بررسی شده و در نهایت، راهبردها و مدل های نوینی برای بازنگری در شاخص های ارزیابی عملکرد معلمان ارائه شده است. نتایج نشان می دهد که بدون لحاظ کردن سنجه های دقیق برای ارزیابی خلاقیت تربیتی، نظام رتبه بندی به جای ارتقای کیفیت، تنها به یک سیستم پاداش دهی بوروکراتیک تقلیل می یابد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش خلاقانه ، نظام رتبه بندی معلمان ، معلم آینده نگر ، توسعه حرفه ای ، نوآوری آموزشی ، نظام ارزیابی عملکرد.