تاثیر شبکه های اجتماعی آموزشی بر رشد تحصیلی: رویکردی پدیدارشناسانه

این پژوهش با هدف واکاوی عمیق و غنی تجربه زیسته ی دانشجویان و دانش آموزان از تعاملات شکل گرفته در محیط های شبکه های اجتماعی آموزشی (Social Learning Networks - SLNs) و تاثیر این تجربیات بر رشد تحصیلی آن ها، بر مبنای رویکرد پدیدارشناسی تفسیری استوار است. در دنیای معاصر، شبکه های اجتماعی فراتر از ابزارهای صرف ارتباطی، به بسترهای پیچیده ای برای شکل گیری جوامع یادگیری بدل شده اند. روش شناسی پژوهش حاضر صرفا کیفی و پدیدارشناسانه بوده و از هرگونه رویکرد کمی به شدت پرهیز شده است. تحلیل داده ها بر مبنای تفسیر افق های معنایی حاصل از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با مشارکت کنندگان اصلی صورت گرفت. مبانی نظری این پژوهش بر تلفیقی از اندیشه های هرمنوتیکی گادامر، نظریه کنش ارتباطی هابرماس، مفهوم زندگی عمومی آرنت، و دیدگاه های پدیدارشناسانه ون مانن و شون در باب تامل و حرفه ای گری استوار است. نتایج نشان داد که رشد تحصیلی در این بسترها نه صرفا کسب دانش، بلکه تحول در "درک شدن" (Understanding) و شکل گیری "دانش عملی" (Practical Knowledge) از طریق دیالوگ مشارکتی و انعکاس های موقعیت مند است. تحلیل ها همچنین بر اهمیت "بودن در جمع" (Being-with) در فضای دیجیتال و چگونگی بازتولید و نقد ساختارهای قدرت آموزشی در این فضاها تاکید دارد. در نهایت، دلالت های سیاستی مبتنی بر تسهیل "فضای عمومی انتقادی" دیجیتال و توسعه سواد تفسیری برای تحقق رشد پایدار تحصیلی ارائه می گردد.