نقد پدیدارشناسانه حذف خطا، نادانی و پرسش از کلاس درس

این مقاله پژوهشی–پژوهشی با رویکرد پدیدارشناسانه به نقد و بررسی حذف خطا، نادانی و پرسش از کلاس درس می پردازد. چارچوب نظری از منظر هابرماس، آرنت، گادامر، ون مانن، هوسرل، شون، برونر، باقری و نقیب زاده تبیین می شود تا پژوهش عمیقا به تجربه های آموزشی و فهم پدیدارشناختی آن ها پاسخ دهد. به جای کاربرد روش های کمی، تلاش می کند تجربه آگاهی از کلاس درس را از طریق توصیف های دقیق و تحلیل های مفهومی به تصویر کشد تا فرآیند پرسش و رفع خطا در موقعیت های مدرسه ای با عمق وجودی بررسی گردد. هدف کلی این مقاله، نمایش شکلی از تدریس است که خطرات معرفتی و فرهنگی را کاهش داده و ظرفیت یادگیری پیوسته و مسئله محور را تقویت می کند. نتیجه گیری به بازنمایی نحوه حضور معلم و دانش آموز در فضای آموزشی برای تولید معنا و فهم مشترک می پردازد و پیشنهادهای عملی برای طراحی کلاس درس پدیدارشناسانه ارائه می شود.