تربیت بدنی در مدرسه: خوانشی پدیدارشناسانه

این مقاله به واکاوی معنای تربیت بدنی در جهان زیسته مدرسه می پردازد؛ جایی که بدن دانش آموز میان زیست مندی، انضباط، و عقلانیت ابزاری معلق می ماند. با اتکا به پدیدارشناسی تفسیری، نشان داده می شود که تربیت بدنی در تجربه زیسته معلمان و دانش آموزان، اغلب به «مدیریت بدن» فروکاسته شده و امکان شکل گیری خود بدنی آگاهانه را از دست می دهد.