بررسی نقش اتحاد و همدلی ملی در آموزش و پرورش

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اتحاد و همدلی ملی در نظام آموزش و پرورش انجام شده است. اتحاد و همدلی ملی به عنوان یکی از ارکان اساسی انسجام اجتماعی و پیش نیاز توسعه پایدار، نقشی بی بدیل در شکل دهی به هویت جمعی نسل آینده ایفا می کند. یافته های حاصل از مطالعات داخلی و خارجی نشان می دهد که آموزش و پرورش به عنوان مهمترین نهاد جامعه پذیری ثانویه، ظرفیت منحصر به فردی برای پرورش و تقویت این مولفه های حیاتی دارد. مدارس با گرد هم آوردن دانش آموزان با زمینه های قومی، زبانی و فرهنگی گوناگون، بستری طبیعی برای شکل گیری دوستی های بین گروهی فراهم می آورند که خود عاملی تعیین کننده در افزایش اعتماد و کاهش پیش داوری ها محسوب می شود . همچنین برنامه های درسی به ویژه دروس علوم انسانی و اجتماعی، از طریق انتقال روایتهای ملی و ارزش های مشترک، در ساخت و بازسازی هویت ملی دانش آموزان نقش اساسی دارند . معلمان نیز به عنوان مجریان اصلی برنامه های درسی، چه از طریق آموزش آشکار و چه از طریق برنامه درسی پنهان، در نهادینه سازی ارزش های همدلی و همبستگی در نسل آینده تاثیرگذارند . علاوه بر این، آیین ها و نمادهای ملی نظیر برافراشتن پرچم و اجرای سرود ملی در مدارس، به عنوان ابزارهای نمادینی عمل می کنند که حس تعلق به اجتماع ملی را در دانش آموزان تقویت می نمایند . در مجموع، نظام آموزش و پرورش با تلفیق سه مولفه ساختار متنوع، محتوای غنی و آیین های نمادین می تواند نقش محوری در تحکیم اتحاد و همدلی ملی ایفا کند.