تاثیر ارتباط عاطفی معلم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

ارتباط عاطفی معلم با دانش آموزان، به ویژه در دوره ابتدایی، یکی از مولفه های اساسی در شکل گیری تجربه یادگیری معنادار و پایدار به شمار می رود. سال های ابتدایی تحصیل، دوره ای حساس در رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی کودکان است و کیفیت تعامل عاطفی معلم می تواند نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی آنان ایفا کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ارتباط عاطفی معلم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر ابعاد انگیزشی، شناختی و رفتاری یادگیری است.این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه یافته های پژوهش های تربیتی و روان شناسی آموزش انجام شده است. نتایج نشان می دهد معلمانی که از مهارت های ارتباط عاطفی مثبت مانند همدلی، پذیرش هیجانی، حمایت روانی، احترام متقابل و ایجاد احساس امنیت در کلاس درس برخوردارند، زمینه افزایش انگیزه یادگیری، مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم می کنند. ارتباط عاطفی موثر، از طریق کاهش اضطراب تحصیلی، تقویت اعتمادبه نفس و افزایش احساس تعلق به مدرسه، نقش واسطه ای مهمی در ارتقای پیشرفت تحصیلی ایفا می کند.یافته ها همچنین حاکی از آن است که کلاس هایی با فضای عاطفی مثبت، امکان بروز خطا، پرسشگری و یادگیری عمیق تری را برای دانش آموزان فراهم می سازند و این امر به بهبود نمرات درسی و رشد مهارت های یادگیری منجر می شود. در مقابل، ضعف در ارتباط عاطفی معلم می تواند باعث افت انگیزه، بی علاقگی تحصیلی و کاهش عملکرد آموزشی شود. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه به بعد عاطفی نقش معلم در کنار نقش آموزشی تاکید داشته و آموزش مهارت های ارتباط عاطفی به معلمان ابتدایی را به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پیشنهاد می کند.