اثر بخشی آمورش هوش هیجانی بر اضطراب اجتماعی و کمال کرایی دانش-آموزان رشته هنر شهر کرمان

کمال گرایی و اضطراب اجتماعی از جمله مهم ترین چالش های روان شناختی دوران دانش آموزی به شمار می روند که می توانند پیامدهای منفی گسترده ای بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان داشته باشند. کمال گرایی، به ویژه در شکل سازش نیافته آن، با تعیین استانداردهای افراطی، ترس از اشتباه و خودارزیابی انتقادی شدید همراه است و زمینه بروز اضطراب، اجتناب و افت عملکرد تحصیلی را فراهم می سازد. در این میان، هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی های مرتبط با درک، تنظیم و مدیریت هیجان های خود و دیگران، نقش مهمی در ارتقای سازگاری روان شناختی، بهبود روابط اجتماعی و کاهش مشکلات هیجانی ایفا می کند. این تحقیق به بررسی اثرات آموزش هوش هیجانی بر اضطراب اجتماعی و کمال گرایی در دانش آموزان رشته هنر در شهر کرمان پرداخته است. پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با استفاده از طراحی پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه مورد بررسی شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان هنر بود که به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶) و کمال گرایی هیل و همکاران (۱۹۷۸) جمع آوری شد. یافته ها نشان داد تعامل بین عمل آزمایشی(آموزش هوش هیجانی) و پیش آزمون کمال گرایی و تعامل بین عمل آزمایشی(آموزش هوش هیجانی) و پیش آزمون اضطراب اجتماعی معنی دار نیست در نتیجه تعاملی وجود ندارد و شیب های خط رگرسیون در بین گروه ها در پیش آزمون یکسان می باشد. بر اساس یافته ها عمل آزمایشی(آموزش هوش هیجانی) بر هیچکدام از متغیرهای وابسته (کمال گرایی و اضطراب اجتماعی) تاثیر نداشته است. در نتیجه آموزش هیجانی بر کمال گرایی و اضطراب اجتماعی تاثیرگذار نبوده است، بنابراین پیشنهاد می شود در مطالعات آینده، در روش اجرا و تعداد افراد انتخابی نمونه تغییراتی ایجاد نمود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، اصظراب اجتماعی ، کمال گرایی ، دانش آموزان ، هنر