مدرسه محوری و مشارکت دادن والدین در تصمیم گیری ها: چارچوب مفهومی، الزامات اجرایی و پیامدهای کیفیت و عدالت آموزشی

مدرسه محوری به عنوان رویکردی برای تمرکززدایی هوشمند، افزایش اختیار مدرسه و ارتقای پاسخ گویی، زمانی به بهبود کیفیت یاددهی یادگیری منجر می شود که ذی نفعان اصلی، به ویژه والدین، نه صرفا در سطح «اطلاع رسانی» بلکه در سطح «مشارکت موثر در تصمیم گیری» حضور داشته باشند. این مقاله با رویکرد تحلیلی توصیفی، ضمن تبیین مبانی نظری مدرسه محوری و مشارکت والدین، پیوند این دو را در قالب یک چارچوب اجرایی چندسطحی توضیح می دهد. در بخش بیان مسئله، به شکاف میان سیاست های اعلامی درباره خانواده محوری و واقعیت های مدرسه محور در عمل پرداخته می شود؛ سپس در مرور ادبیات، شواهد بین المللی و ملی درباره اثرات مشارکت والدین بر بهبود یادگیری، اعتماد سازمانی و حکمرانی مدرسه بررسی می گردد. در روش شناسی، مسیر استنتاج مفهومی و سازوکار تدوین چارچوب پیشنهادی تبیین می شود. یافته تحلیلی مقاله نشان می دهد مشارکت والدین در تصمیم گیری ها زمانی اثرگذار است که همراه با قواعد روشن نقش ها، سازوکارهای نمایندگی، شفافیت اطلاعاتی، ظرفیت سازی والدین و کارکنان و نظام پاسخ گویی باشد؛ در غیر این صورت، خطرات نابرابری، تعارض و «مشارکت صوری» افزایش می یابد. در پایان، پیشنهادهای سیاستی و اجرایی برای استقرار مشارکت تصمیم ساز والدین در مدرسه محوری ارائه می شود.مدرسه محوری به عنوان رویکردی برای تمرکززدایی هوشمند، افزایش اختیار مدرسه و ارتقای پاسخ گویی، زمانی به بهبود کیفیت یاددهی یادگیری منجر می شود که ذی نفعان اصلی، به ویژه والدین، نه صرفا در سطح «اطلاع رسانی» بلکه در سطح «مشارکت موثر در تصمیم گیری» حضور داشته باشند. این مقاله با رویکرد تحلیلی توصیفی، ضمن تبیین مبانی نظری مدرسه محوری و مشارکت والدین، پیوند این دو را در قالب یک چارچوب اجرایی چندسطحی توضیح می دهد. در بخش بیان مسئله، به شکاف میان سیاست های اعلامی درباره خانواده محوری و واقعیت های مدرسه محور در عمل پرداخته می شود؛ سپس در مرور ادبیات، شواهد بین المللی و ملی درباره اثرات مشارکت والدین بر بهبود یادگیری، اعتماد سازمانی و حکمرانی مدرسه بررسی می گردد. در روش شناسی، مسیر استنتاج مفهومی و سازوکار تدوین چارچوب پیشنهادی تبیین می شود. یافته تحلیلی مقاله نشان می دهد مشارکت والدین در تصمیم گیری ها زمانی اثرگذار است که همراه با قواعد روشن نقش ها، سازوکارهای نمایندگی، شفافیت اطلاعاتی، ظرفیت سازی والدین و کارکنان و نظام پاسخ گویی باشد؛ در غیر این صورت، خطرات نابرابری، تعارض و «مشارکت صوری» افزایش می یابد. در پایان، پیشنهادهای سیاستی و اجرایی برای استقرار مشارکت تصمیم ساز والدین در مدرسه محوری ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

مدرسه محوری ، مدیریت مدرسه محور ، مشارکت والدین