رابطه سبک دلبستگی کودکان و شیوههای فرزندپروری با مشکلات خوردن در کودکان منطقه ۴مشهد

این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان سبک های دلبستگی والدین و شیوه های فرزندپروری با مشکلات خوردن کودکان منطقه ۴ مشهد انجام شد. تمرکز اصلی مطالعه بر تاثیر سبک های دلبستگی والدین (ایمن، ناایمن دسوگرا، ناایمن اجتنابی) و شیوه های فرزندپروری (مستبدانه، سختگیرانه، مقتدرانه) بر نگرش های خوردن کودکان بود. روش پژوهش به صورت توصیفی طراحی شده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد گردآوری شد. جامعه آماری شامل کودکان پیش دبستانی بود که از این میان ۳۰۲ نفر از کودکان با مشکلات وزنی و فاقد مشکلات وزنی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های سبک دلبستگی هالپرن و کاپنبرگ (۲۰۰۶)، شیوه های فرزندپروری (بامریند، ۲۰۱۲)، و پرسشنامه مشکلات خوردن کودکان (شرودر و گوردون؛ ترجمه فیروزبخت، ۱۳۸۵ ) بود که به صورت خودگزارشی تکمیل شدند. نتایج نشان داد رابطه معناداری بین سبک های دلبستگی والدین و نگرش های خوردن کودکان وجود دارد. با این حال، ارتباط معناداری میان شیوه های فرزندپروری و نگرش های خوردن مشاهده نشد. این یافته ها با پژوهش های مشابه نظیر جانسون و همکاران (۲۰۱۷) و کیم و همکاران (۲۰۱۹) همسو است که تاثیر عوامل اجتماعی و فرهنگی بر نگرش های خوردن را برجسته کرده اند. بااین حال، عواملی چون عادات غذایی خانوادگی، فشارهای اجتماعی و اقتصادی ممکن است بر مشکلات خوردن کودکان تاثیر بگذارند که نیازمند تحقیقات بیشتری است. نتیجه گیری این پژوهش نشان داد که شیوه های فرزندپروری به طور مستقیم بر نگرش خوردن کودکان تاثیر ندارند، اما سبک های دلبستگی و عوامل محیطی و اجتماعی می توانند نقشی اساسی در شکل گیری این نگرش ها داشته باشند.

کلیدواژه ها:

سبکهای دلبستگی ، شیوههای فرزندپروری ، نگرش خوردن ، عادات غذایی خانوادگی ، فشارهای اجتماعی و اقتصادی