تحلیل آموزش مجازی چالش ها و مزایا آن در نظام نوین

آموزش مجازی در نظام آموزشی ایران از سال ۱۳۹۸ و هم زمان با شیوع ویروس کرونا به عنوان راهکاری اضطراری برای تداوم آموزش دانش آموزان آغاز شد؛ راهکاری که در ابتدا ماهیتی موقت داشت، اما به تدریج تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل به بخشی پایدار از سیاست های آموزشی کشور تبدیل شد. آموزش مجازی به فرایند یادگیری ای گفته می شود که از طریق ابزارهای دیجیتال و اینترنت انجام می شود، بدون نیاز به حضور فیزیکی دانش آموز و معلم در یک مکان. در این شیوه، محتواهای آموزشی از طریق پلتفرم هایی نظیر LMS، نرم افزارهای ویدیویی و شبکه های اجتماعی ارائه پژوهش حاضر با هدف تحلیل فرصت ها و چالش های آموزش مجازی در دوران کرونا و رهیافت توسعه آموزش مجازی در پساکرونا انجام شده است. این مدل آموزشی، نه تنها روش تدریس را تغییر داده، بلکه نگرش ها نسبت به آموزش را نیز دگرگون کرده است. در آموزش مجازی، یادگیرنده نقش فعال تری دارد و معمولا نیازمند خودانگیزشی، مدیریت زمان و آشنایی با ابزارهای دیجیتال است.اگرچه آموزش مجازی مزایای بسیاری دارد، اما بدون چالش نیست. در ایران، یکی از اصلی ترین چالش ها، عدم دسترسی یکسان به اینترنت و ابزارهای دیجیتال است. در مناطق روستایی و حاشیه ای، خانواده ها به دلایل اقتصادی یا فنی امکان مشارکت کامل در آموزش مجازی را ندارند.چالش دیگر، نبود مهارت های دیجیتال در میان دانش آموزان، والدین و حتی معلمان است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، معلم ، دانش آموز آموزش آنلاین ، یادگیری الکترونیکی ، شکاف دیجیتالی ، عدالت آموزشی ، پیشرفت ، فرصت ، تهدید