از باور تا عمل: مروری بر دیدگاه ها و نگرانی های معلمان ابتدایی در اجرای یادگیری مبتنی بر بازی

یادگیری مبتنی بر بازی علیرغم تایید اثربخشی آن در پژوهش های متعدد، همچنان در کلاس های دوره ابتدایی کاربست محدودی دارد. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند دیدگاه ها و نگرانی های معلمان ابتدایی در اجرای این رویکرد و تبیین شکاف میان «باور» و «عمل» انجام شد. بدین منظور، با جستجوی هدفمند در پایگاه های علمی داخلی و خارجی و بررسی منابع منتشرشده در بازه ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴ (۲۰۱۹-۲۰۲۵)، ۴۵ مقاله معتبر با معیارهای ورود انتخاب و با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها نشان داد معلمان باور مثبتی به ظرفیت بازی در افزایش انگیزه، مهارت های حل مسئله و سواد دیجیتال دانش آموزان دارند، اما این باور به عمل پایدار منجر نشده است. مهم ترین موانع شناسایی شده در سه سطح فردی (کمبود دانش محتوایی-آموزشی ویژه بازی ها)، سازمانی (کمبود زمان، منابع، حمایت) و فراسازمانی (ناهمخوانی با نظام ارزشیابی سنتی) دسته بندی شدند. همچنین بر اساس مدل پذیرش مبتنی بر نگرانی، معلمان در پنج مرحله متمایز از پذیرش قرار دارند و نیازمند مداخلات توسعه حرفه ای تطبیقی هستند. نتیجه گیری می شود که گذار موفق از باور به عمل مستلزم توانمندسازی معلمان در کسب دانش ویژه بازی ها، تامین منابع و بازتعریف سیاست های ارزشیابی در سطح کلان است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، باورهای معلمان ، موانع اجرا ، دوره ابتدایی ، شکاف نظر-عمل