مدیریت گفتگو و مشارکت در کلاس

یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر، گذر از کلاس های یک سویه و معلم محور به سوی محیط های یادگیری تعاملی و دانش آموزمحور است. مدیریت موثر گفتگو و مشارکت در کلاس، نه تنها به deepening learning (تعمیق یادگیری) کمک می کند، بلکه زمینه ساز پرورش مهارت های تفکر انتقادی، ارتباطی و اجتماعی در دانش آموزان می شود. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی-مروری به واکاوی مفهوم گفتگوی آموزشی و موانع پیش روی آن می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تحقق مشارکت حداکثری، مستلزم تغییر نقش معلم از «سخنران» به «تسهیل گر» و بهره گیری از تکنیک های عملی مانند پرسشگری سطح بالا، ایجاد قرارداد گفتگو و روش هایی چون «تفکر-جفت گویی-به اشتراک گذاری» است. نتایج پژوهش تاکید می کند که ایجاد فضای امن روانی در کلاس، اساسی ترین شرط برای شنیده شدن صداهای خاموش و تبدیل کلاس به محیطی پویا برای ساختن معنا است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، گفتگوی آموزشی ، مشارکت ، یادگیری