تحلیلی بر کاربرد فناوری های نوظهور در هدایت و مدیریت صحنه نبرد (موردمطالعه: متاورس)

شتاب بسیار سریع پیشرفت فناوری های رایانه ای و وسعت گستره آن در روزگار کنونی شگفت آور است. جدیدترین نمود این پیشرفت، پارادایم «متاورس» است که فناوری های مختلفی ازجمله واقعیت مجازی، واقعیت گسترده، بلاک چین، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و سایر موارد را باهم ترکیب می کند. می توان گفت متاورس یک انقلاب فناورانه جدید است. متاورس نظامی قابلیتی است که می تواند برگ برنده ای برای صاحبان این فناوری شناخته شود. در این فناوری کاربران، صحنه نبرد مجازی را به گونه ای درک کنند که گویی صحنه واقعی است و در آن تصمیم گیری و اقدام کنند و می توان انتظار پیشرفت قابل توجهی در قدرت رزمی و چابکی نظامی در صحنه نبرد واقعی را داشت. باتوجه به هوشمندی و خودکار شدن سلاح های نسل جدید و به کارگیری هوش مصنوعی و فناوری های مرتبط با آن، آشنایی و به کارگیری این فناوری در صحنه نبرد و جنگ ضرورت دارد. هدف اصلی این پژوهش بررسی کاربرد متاورس در هدایت و مدیریت صحنه نبرد است که به ماهیت موضوع، نوع پژوهش کاربردی - توسعه ای و روش آن توصیفی با رویکرد آمیخته است. شیوه گردآوری داده ها و اطلاعات موردنیاز، کتابخانه ای، اسنادی و میدانی است و در جهت تبیین موضوع از جامعه آماری شامل ۱۶ نفر از خبرگان و صاحب نظران نظامی و فناوری های نوظهور و آشنا به مباحث دفاعی راهبردی به صورت هدفمند جهت مصاحبه عمیق استفاده گردید. یافته های پژوهش مشتمل بر تعداد ۲۴ مقوله فرعی است که نهایتا ۱۸ مقوله فرعی مرتبط با تعداد چهار مقوله اصلی تعیین و رتبه بندی شده و در انتها پیشنهادهای مرتبط با تحقیق در راستای هدف پژوهش ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

فناوری نوظهور ، متاورس ، مدیریت صحنه نبرد