رابطه ذهن آگاهی آموزگاران با کاهش نشانه های اضطراب امتحان در دانش آموزان ابتدایی

اضطراب امتحان یکی از شایع ترین مشکلات دوران تحصیل به ویژه در مقطع ابتدایی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. از سوی دیگر، ذهن آگاهی آموزگاران به عنوان عاملی موثر در ایجاد فضای عاطفی مثبت کلاس و بهبود تعامل معلم-دانش آموز مطرح شده است. هدف پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند رابطه بین ذهن آگاهی آموزگاران و کاهش نشانه های اضطراب امتحان در دانش آموزان دوره ابتدایی و تبیین مکانیسم های این تاثیر انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری بوده و با استناد به منابع کتابخانه ای و اطلاعات موجود در پایگاه های اطلاعاتی فارسی و انگلیسی با استفاده از کلیدواژه های مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که ذهن آگاهی آموزگاران از طریق چندین مکانیسم بر اضطراب امتحان دانش آموزان تاثیر می گذارد. این مکانیسم ها شامل بهبود جو عاطفی کلاس، کاهش انتقال اضطراب از معلم به دانش آموز، افزایش خودتنظیمی هیجانی معلم در موقعیت های ارزیابی، و به کارگیری مستقیم فنون ذهن آگاهی توسط معلم برای دانش آموزان است. همچنین، مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی که توسط آموزگاران آموزش دیده اجرا شده اند، در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان اثربخش بوده اند. در نتیجه می توان نتیجه گرفت که ذهن آگاهی آموزگاران عاملی کلیدی در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان ابتدایی محسوب می شود. بنابراین، گنجاندن آموزش های ذهن آگاهی در برنامه های تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت می تواند به بهبود سلامت روانی دانش آموزان و ارتقای کیفیت محیط یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، آموزگاران ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، جو عاطفی کلاس