مطالعه رابطه یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی با خلاقیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی

هدف و روش تحقیق: هدف این پژوهش بررسی رابطه یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی با خلاقیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی در نظام آموزشی است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری نظام مند انجام شد و با تحلیل و مقایسه مطالعات علمی فارسی و بین المللی مرتبط، ابعاد نظری، آموزشی و مدیریتی یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی مورد بررسی قرار گرفت. فرایند پژوهش شامل جست وجوی هدفمند منابع، گزینش مطالعات مرتبط، تحلیل محتوای یافته ها و تلفیق نتایج در چارچوب مفهومی آموزش هوشمند بود. یافته های تحقیق: نتایج نشان داد یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی آموزش، ایجاد محیط های تعاملی و بهره گیری از داده های یادگیری، به تقویت خلاقیت آموزشی در سطح طراحی تدریس و فعالیت های یادگیرنده محور منجر می شود. همچنین این نوع یادگیری با افزایش انگیزش، مشارکت فعال، خودتنظیمی و سواد اطلاعاتی، با پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری دارد. یافته ها بیانگر تحول نقش معلم از انتقال دهنده دانش به طراح و تسهیل گر یادگیری و نیز اهمیت مدیریت آموزشی داده محور در مدارس هوشمند است. نتیجه گیری: یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی در صورت توجه هم زمان به ابعاد فناورانه، انسانی و مدیریتی، می تواند به بهبود کیفیت آموزش، ارتقای خلاقیت آموزشی و افزایش پیشرفت تحصیلی منجر شود و به عنوان رویکردی موثر در هوشمندسازی نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، خلاقیت آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش هوشمند