بازی درمانی برای کودکان داغ دیده: وفق دادن راهبردها برای استفاده در اجتماع، مدارس و محیط خانواده

سوگ در کودکان یکی از پیچیده ترین تجارب هیجانی دوران رشد است که می تواند آثار کوتاه مدت و بلندمدتی بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی آنان بر جای گذارد. کودکان به دلیل محدودیت های شناختی و زبانی، اغلب قادر به بیان مستقیم هیجانات خود نیستند و واکنش های سوگ در آنان بیشتر به صورت نشانه های رفتاری و هیجانی بروز می کند. بازی درمانی به عنوان یکی از موثرترین مداخلات روان شناختی برای کودکان داغ دیده شناخته می شود، زیرا بازی زبان طبیعی کودک محسوب شده و امکان پردازش نمادین تجارب دردناک را فراهم می آورد. هدف مقاله حاضر بررسی مبانی نظری بازی درمانی در سوگ کودکان و تبیین راهبردهای کاربردی برای تطبیق این مداخلات در سه بستر اصلی زندگی کودک شامل خانواده، مدرسه و اجتماع است. روش پژوهش حاضر مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی حوزه روان شناسی کودک، سوگ و مداخلات مبتنی بر بازی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد اثربخشی بازی درمانی زمانی به حداکثر می رسد که مداخلات با شرایط محیطی، فرهنگی و حمایتی کودک هماهنگ شوند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: بازی درمانی ، سوگ کودکان ، داغ دیدگی ، مداخلات مدرسه ای ، حمایت خانواده