یادگیری مبتنی بر تجربه در آموزش مهارت های کارآفرینی و نوآوری در دانش آموزان:پارادایم نوین در نظام آموزشی

در چشم انداز اقتصادی و اجتماعی قرن بیست و یکم، نظام های آموزشی با چالشی بنیادین مواجه هستند: گذار از انتقال دانش نظری صرف به سمت توسعه مهارت های کاربردی، به ویژه کارآفرینی و نوآوری. این پژوهش با هدف تبیین نقش و جایگاه “یادگیری مبتنی بر تجربه” (Experiential Learning) در پرورش شایستگی های کارآفرینانه دانش آموزان تدوین شده است. استدلال اصلی مقاله آن است که مهارت های پیچیده ای نظیر ریسک پذیری، حل مسئله خلاق، تشخیص فرصت و تاب آوری در برابر شکست، تنها از طریق مواجهه مستقیم و عملی با چالش های واقعی قابل انتقال هستند و روش های تدریس سنتی و معلم محور در این زمینه ناکارآمد می باشند. در این راستا، چارچوب های نظری دیویی و کلب به عنوان مبانی پداگوژیک مورد واکاوی قرار گرفته و مدل های اجرایی نظیر “تفکر طراحی” و “پروژه های استارتاپی دانش آموزی” تشریح می شوند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که ادغام چرخه یادگیری تجربی در برنامه درسی، نه تنها منجر به افزایش معنادار ضریب خلاقیت و هوش هیجانی دانش آموزان می شود، بلکه نگرش آن ها نسبت به کارآفرینی را از یک فعالیت اقتصادی صرف به یک رویکرد حل مسئله اجتماعی ارتقا می دهد. همچنین، نقش تغییریافته معلم از انتقال دهنده دانش به “تسهیل گر تجربه” و لزوم بازطراحی محیط های فیزیکی و روانی مدرسه به عنوان زیست بوم های نوآوری مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: یادگیری مبتنی بر تجربه ، آموزش کارآفرینی ، نوآوری آموزشی ، چرخه یادگیری کلب ، تفکر طراحی ، مهارت های قرن ۲۱ ، شایستگی های دانش آموزی.