تاثیر فعالیت های گروهی و عملی بر یادگیری عمیق دانش آموزان در درس علوم تجربی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر اجرای فعالیت های گروهی و عملی بر میزان یادگیری عمیق دانش آموزان درس علوم تجربی انجام شده است. یادگیری عمیق، که فراتر از حفظیات سطحی و انتقال دانش است، نیازمند درگیری فعال، تفکر انتقادی و کاربرد دانش در موقعیت های واقعی است. در این راستا، پژوهش حاضر با رویکرد نیمه تجربی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، به مطالعه تاثیر مداخله آموزشی مبتنی بر فعالیت های گروهی و عملی بر یادگیری عمیق دانش آموزان پایه متوسطه اول در شهر تبریز (ناحیه یک) در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ پرداخته است. جامعه آماری شامل دانش آموزان درس علوم تجربی بود که به روش خوشه ای تصادفی دو کلاس به عنوان گروه آزمایش و دو کلاس به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامه استاندارد سنجش یادگیری عمیق (که روایی و پایایی آن تایید گردید) بود. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (مانند آزمون T مستقل و تحلیل واریانس دو عاملی) نشان داد که آموزش مبتنی بر فعالیت های گروهی و عملی، تاثیر معناداری بر افزایش یادگیری عمیق دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل داشته است (‎(p < ۰.۰۵)). یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای فعال، به ویژه تعاملات گروهی و انجام آزمایش ها، بستر مناسبی برای ساخت فعالانه دانش و دستیابی به درک پایدار و عمیق تر فراهم می آورد. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش و اتخاذ روش هایی تاکید دارد که دانش آموز را در فرآیند یادگیری شریک سازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: یادگیری عمیق ، فعالیت های گروهی ، یادگیری عملی ، آموزش علوم تجربی ، یادگیری فعال ، نظریه سازنده گرایی.