تبیین اثربخشی یادگیری مبتنی بر بازی های دیجیتال بومی بر پرورش مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان پایه سوم ابتدایی

یادگیری مبتنی بر بازی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. این پژوهش با هدف تبیین اثربخشی یادگیری مبتنی بر بازی های دیجیتال بومی بر پرورش مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان پایه سوم ابتدایی انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه سوم ابتدایی شهر جویم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۶۰ دانش آموز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش با بازی های دیجیتال بومی (طراحی شده بر اساس فرهنگ ایرانی-اسلامی) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش های مرسوم را دریافت کردند. یافته های پژوهش نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل از نظر مهارت حل مسئله و تفکر انتقادی تفاوت معناداری وجود دارد (۰۱/۰ > P). به عبارت دیگر، یادگیری مبتنی بر بازی های دیجیتال بومی به طور معناداری باعث افزایش مهارت حل مسئله (۲۵/۴۲ در مقابل ۷۸/۳۶) و تفکر انتقادی (۷۸/۸۹ در مقابل ۳۴/۸۱) در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. اندازه اثر آموزش برای مهارت حل مسئله ۴۲/۰ و برای تفکر انتقادی ۳۸/۰ به دست آمد که نشان دهنده تاثیر متوسط تا بالای این مداخله آموزشی است. با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که استفاده از بازی های دیجیتال بومی در فرآیند یاددهی-یادگیری دوره ابتدایی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در پرورش مهارت های شناختی مرتبه بالا مانند حل مسئله و تفکر انتقادی مورد استفاده قرار گیرد. این یافته ها برای معلمان، طراحان برنامه درسی و تولیدکنندگان بازی های آموزشی تلویحات کاربردی مهمی دارد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: یادگیری مبتنی بر بازی ، بازی های دیجیتال بومی ، مهارت حل مسئله ، تفکر انتقادی ، دوره ابتدایی.