تاثیر استفاده از مثال های کاربردی زندگی روزمره بر علاقه مندی دانش آموزان به فیزیک

درس فیزیک به عنوان یکی از علوم پایه، نقش مهمی در پرورش تفکر علمی و مهارت حل مسئله در دانش آموزان دارد؛ با این حال بسیاری از فراگیران آن را درسی دشوار، انتزاعی و کم کاربرد تلقی می کنند. یکی از رویکردهای موثر برای افزایش علاقه مندی و انگیزه یادگیری، استفاده از مثال های کاربردی و ملموس زندگی روزمره در آموزش مفاهیم فیزیکی است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر به کارگیری نمونه های واقعی و روزمره بر نگرش، انگیزه و میزان مشارکت دانش آموزان در درس فیزیک است. یافته های نظری و تجربی نشان می دهد که ارائه مفاهیم فیزیکی در قالب پدیده های آشنا-مانند حرکت وسایل نقلیه، کارکرد وسایل خانگی، پدیده های نوری و صوتی، یا رفتار اجسام در محیط-باعث افزایش درک مفهومی، کاهش اضطراب نسبت به فرمول ها، و تقویت ارتباط ذهنی میان دانش آموز و محتوای درس می شود. این رویکرد علاوه بر افزایش جذابیت درس، موجب مشارکت فعال تر دانش آموزان، تقویت پرسشگری، و تثبیت بهتر مفاهیم در حافظه بلندمدت می گردد. همچنین، استفاده از مثال های واقعی حس توانمندی و خودکارآمدی را در دانش آموزان افزایش می دهد و نگرش آنان را نسبت به فیزیک از یک درس دشوار و انتزاعی به دانشی کاربردی و قابل لمس تغییر می دهد. بر اساس نتایج بررسی ها، می توان نتیجه گرفت که ادغام مثال های زندگی روزمره در فرایند تدریس، یکی از موثرترین راهبردهای آموزشی برای ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش علاقه مندی دانش آموزان به درس فیزیک است و توصیه می شود معلمان این رویکرد را به عنوان بخشی ثابت از طراحی آموزشی خود به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: فیزیک ، آموزش فیزیک ، علاقه مندی دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، درک مفهومی ، روش های نوین تدریس