هنرآموز کامپیوتر به مثابه مفسر فناوری: فهم پدیدارشناسانه کد، الگوریتم و خطا در جهان زیسته کلاس درس دبیرستان

این پژوهش با رویکرد پدیدارشناسانه تفسیری (Interpretive Phenomenological Analysis) به کاوش در تجربه زیسته هنرآموزان کامپیوتر در مواجهه با کد، الگوریتم و خطا (باگ) در بستر کلاس درس دبیرستان می پردازد. هدف اصلی، تبیین نقش هنرآموز به عنوان «مفسر فناوری» است؛ نقشی که فراتر از انتقال صرف دانش فنی، متضمن تفسیر معانی عمیق تر فناوری در جهان زیسته یادگیرندگان است. با اتکا به مبانی فلسفی هوسرل و گادامر، و با الهام از رویکرد ون مانن، این مطالعه بر چگونگی ادراک هنرآموزان از فرآیند کدنویسی به عنوان یک متن قابل تفسیر و بازتفسیر، و همچنین درک خطا/باگ نه به عنوان یک نقص فنی، بلکه به عنوان یک «لحظه تربیتی» تمرکز دارد. یافته ها نشان می دهند که اقتدار هنرمند در این عرصه، اقتداری مسئولانه است که از طریق «گفتگوی تفسیری» بین مربی و دانش آموز در باب معنای کد و منطق الگوریتمی شکل می گیرد. این پژوهش دلالت هایی مهم برای بازتعریف نقش هنرآموزان در عصر دیجیتال ارائه می دهد و بر اهمیت فهم پدیدارشناختی تجربه زیسته فناوری در آموزش تاکید می کند.