اثربخشی زوج درمانی به روش گاتمن بر صمیمیت جنسی و بخشودگی ناشی از خیانت همسران

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی به روش گاتمن بر صمیمیت جنسی و بخشودگی ناشی از خیانت همسران انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و روش پیگیری است. جامعه آماری شامل تمامی زنان خیانت دیده مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر همدان می باشد. روش نمونه گیری هدفمند بود. بدین منظور ۱۰۰ پرسشنامه صمیمیت جنسی و بخشودگی توزیع، سپس بر اساس نمرات، ۳۰ نفر از زنانی که نمره آنان بین ۳۰ تا ۵۰ در آزمون صمیمیت جنسی و نمره کمتر از ۱۹۸ در آزمون بخشودگی کسب کردند، مجزا و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل برنامه زوج درمانی (گاتمن و گاتمن، ۲۰۱۷)، صمیمیت جنسی (بطلانی و همکاران، ۱۳۸۹) و بخشودگی (انرایت و سانتوز، ۱۹۹۴) بود. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه آموزشی و هر هفته یک جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش زوج درمانی گروهی به روش گاتمن قرار گرفت که توسط فرد آموزش دیده اجرا شد. گروه کنترل تحت مداخله قرار نگرفت. پس از پایان مداخله از هر دو گروه پس آزمون و آزمون پیگیری پس از یک ماه به عمل آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تجزیه و تحلیل واریانس آمیخته چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد زوج درمانی موجب افزایش نمرات صمیمیت جنسی و بخشودگی در گروه آزمایش در مراحل پس آزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل شده است. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که زوج درمانی به روش گاتمن می تواند در حل تعارضات زناشویی زوجین موثر باشد و زوج درمانگران می توانند از آن بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی به روش گاتمن ، صمیمیت جنسی ، بخشودگی ، خیانت همسران