ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی مقیاس خودشفقت ورزی اجتماعی

هدف از پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخه فارسی مقیاس خودشفقت ورزی اجتماعی (SSCS) در نمونه ایرانی بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰۷ نفر (۲۲۶ زن و ۸۱ مرد) بود که به روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس از بین دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاههای دولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انتخاب شده و به ابزار پژوهش شامل مقیاس خودشفقت ورزی اجتماعی ریس و همکاران (۲۰۱۱)، مقیاس ارزیابی عاطفه مثبت و منفی واتسون و تلگن (۱۹۸۸) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶) پاسخ دادند. بر اساس یافته ها، روایی صوری و محتوا نشان دهنده ی اعتبار و پایایی مناسب این ابزار بود. همچنین روایی همگرا (AVE>۰/۵۰)، برای این پرسشنامه تعیین و تایید شد، نتایج تحلیل عاملی تاییدی برای مشخص کردن روایی سازه نیز نشان داد که این پرسشنامه از دو عامل خودشفقتی اجتماعی منفی و خودشفقتی اجتماعی مثبت تشکیل شده است که تمامی آیتم ها بار یا ضریب بالای ۴/۰ دارند و همگی معنادار هستند (p<۰.۰۱). برای بررسی پایایی و همسانی درونی مقیاس اشتیاق از پایایی ترکیبی و ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد.که نتایج نشان داد که این مقیاس از همسانی درونی و پایایی ترکیبی مناسبی برخوردار است. در نهایت برای بررسی روایی همزمان، تحلیل ماتریس همبستگی خودشفقتی اجتماعی و عامل های آن با مقیاس ارزیابی عاطفه مثبت و منفی (PANAS) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک نشان داد که بین خودشفقتی اجتماعی و عامل های آن با عاطفه مثبت همبستگی مثبت و معنادار و با عاطفه منفی همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. همچنین بین خودشفقتی اجتماعی و عامل های آن با اضطراب اجتماعی نیز همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد که با توجه به نمره گذاری پرسشنامه اضطراب اجتماعی به این معناست که با افزایش خودشفقتی اجتماعی، اضطراب اجتماعی کاهش می یابد. از این رو پرسشنامه خودشفقتی اجتماعی دارای روایی همزمان مطلوبی است (۰۱/۰p<). روی هم رفته نتایج پژوهش حاضر مبین آن بود که این مقیاس در نمونه ایرانی از ویژگی آماری مطلوبی برخوردار است و مخصوصا می توان آن را در نمونه های ایرانی با اطمینان استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

خودشفقت ورزی اجتماعی ، عاطفه مثبت ، عاطفه منفی ، اضطراب اجتماعی ، روایی ، پایایی.