گونه پرستی به مثابه یک تبعیض اجتماعی: تحلیل از منظر روانشناسی اجتماعی

چکیده

روابط انسان ها با حیوانات غیرانسانی بسیار پیچیده است و به نظر می رسد تحت تاثیر متغیرهای زیادی قرار داشته باشد. برخی از حیوانات به عنوان حیوانات خانگی ارزشمند تلقی می شوندو سایر حیوانات در زمینه های مختلف خوراک، پوشاک، سرگرمی، سوژه های آزمایشی، نظامی و غیره به عنوان ابزارهایی مورد استفاده انسان ها قرار می گیرند. به نظر می رسد انسان ها خودشان را برتر از حیوانات می دانند و اساس این تفکر نسبت به حیوانات از گونه پرستی که در تفکر آن ها وجود دارد نشات می گیرد. مقاله حاضر با نگاهی میان رشته ای و متمرکز بر روابط انسان با حیوانات غیرانسانی و با هدف بررسی مروری پژوهش های روان شناسی اجتماعی در حوزه گونه پرستی انجام شد. روش پژوهش مروری روایتی بود. بدین صورت که منابع در دسترس تا سال ۲۰۲۴ با جست وجوی معادل انگلیسی کلیدواژه های "گونه پرستی"، "نگاهی روان شناختی به گونه پرستی"، "تعصب و گونه پرستی"، "گیاه خواری و گونه پرستی"، "همدلی و گونه پرستی"، "جنسیت و گونه پرستی" و "سن و گونه پرستی" مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نوشتار حاضر حاکی از آن است که انسان ها ارزش اخلاقی افراد را بر اساس عضویت در گونه ها قائل می شوند و گونه پرستی با سایر اشکال تعصب همبستگی دارد و نوعی پیش داوری است. هرچند که این نگرش در زنان کمتر از مردان و در کودکان کمتر از بزرگسالان است و در طول عمر آموخته می شود. کسانی که نمره بالاتر در همدلی را کسب کردند، باورهای گونه پرستانه کمتری نشان دادند. همچنین گونه پرستی می تواند انتخاب های غذایی در دنیای واقعی را پیش بینی کند. هر چه افراد امتیاز کمتری در گونه پرستی داشته باشند، احتمال بیشتری دارد که سبک زندگی گیاهی را انتخاب کنند.

کلیدواژه ها: گونه پرستی، پیش داوری، همدلی، جنسیت، سن

کلیدواژه ها:

گونه پرستی ، پیش داوری ، همدلی ، جنسیت ، سن