تاثیر مهارت حل مسئله اجتماعی در کاهش دلزدگی تحصیلی و بهبود خودپنداره درسی

هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر مهارت حل مسئله اجتماعی در کاهش دلزدگی تحصیلی و بهبود خودپنداره درسی دانش آموزان بود. تحقیق بر حسب هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی از نوع نیمه آزمایشی با دو گروه و از لحاظ زمانی، مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانش آموزان دوره متوسطه ناحیه دو شهر شیراز به تعداد ۷۸۵ نفر بود که با توجه به نمونه گیری به شیوه هدفمند، ۴۰ نفر (گروه پیش آزمون و پس آزمون) مورد آزمون قرار گرفت. در این پژوهش، از الگوی دزوریلا و گلدفراید برای آموزش مهارت حل مسئله اجتماعی استفاده شد. برای سنجش خودپنداره درسی دانش آموزان از پرسشنامه یی یسن چن (۲۰۰۴) و برای دلزدگی تحصیلی از پرسشنامه پکران و همکاران (۲۰۰۵) استفاده و میزان آلفای کرونباخ به ترتیب برابر ۷۹/۰ و ۸۴/۰ بدست آمد. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون تی مستقل و تحلیل کواریانس یک راهه)، مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج آزمون تحلیل تحلیل کواریانس نشان داده که مهارت حل مسئله اجتماعی در کاهش دلزدگی تحصیلی و بهبود خودپنداره تحصیلی دانش آموزان تاثیر معناداری دارند. همچنین نتایج آزمون t مستقل نشان داده است که میزان دلزدگی تحصیلی دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معناداری نداشته ولی میزان خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دختر بیشتر از پسران بوده است.

کلیدواژه ها:

مهارت حل مسئله اجتماعی ، دلزدگی تحصیلی ، خودپنداره درسی