رابطه سبک های پردازش هیجان و اضطراب با نقش میانجی تاب آوری در بیماران کاندیدای عمل جراحی زیبایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های پردازش هیجان و اضطراب با نقش میانجی تاب آوری در بیماران کاندیدای عمل جراحی زیبایی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان و دخترانی بودند که جهت انجام عمل جراحی زیبایی به بیمارستان میلاد لاهیجان طی شش ماه دوم سال ۱۴۰۲مراجعه کرده بودند. نمونه شامل ۲۰۰ نفر بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای به کار رفته در این پژوهش پرسشنامه اضطراب بک (۱۹۹۰)، مقیاس پردازش هیجانی باکر و همکاران (۲۰۰۷) و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. از روش مدل یابی معادلات ساختاری جهت تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج مدل معادلات ساختاری گویای این بود که سبک های پردازش هیجان به واسطه تاب آوری در مجموع ۴۱ درصد از واریانس اضطراب را در افراد تبیین می کند. مدل پیشنهادی پژوهش از برازش قابل قبولی برخوردار شد. از نتایج می توان چنین استنباط کرد که سبک های پردازش هیجان بر اضطراب با نقش واسطه ای تاب آوری تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های پردازش هیجان ، اضطراب ، تاب آوری ، جراحی زیبایی