بررسی رابطه سواد سلامت و احساس هدفمندی با کیفیت زندگی و نقش میانجی معنا در زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سواد سلامت و احساس هدفمندی با کیفیت زندگی و نقش میانجی معنا در زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران بود. این مطالعه از نوع توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری رشته علوم انسانی در سال تحصیلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۳ بودند که تعداد دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در حدود ۵۰۰۰۰ نفر می باشند که تعداد ۳۸۴ نفر به صورت تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های (کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، سواد سلامت منتظری و همکاران (۱۳۹۳)، هدفمندی در زندگی ریف و معنای زندگی استگر) بود که پس از تکمیل داده های بدست آمده، با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSSو LISREL با آزمونهای معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که سواد سلامت و احساس هدفمندی بر کیفیت زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران تاثیر مثبت معنی داری دارد و رابطه بین دو متغیر سواد سلامت و احساس هدفمندی و کیفیت زندگی توسط متغیر معنای زندگی تشدید می شود که اگر معنای زندگی افزایش یابد این اثر قویتر و اگر معنای زندگی ضعیف شود طبیعتا این رابطه ضعیف خواهد شد. با توجه به این یافته ها می توان نتیجه گیری کرد که اگر دانشجویان سواد سلامت و احساس هدفمندی بالای داشته باشند در مقابل کیفیت زندگی بهتری خواهند داشت و متغیر معنای زندگی در جهت بهتر شدن کیفیت زندگی بین دانشجویان خیلی مهم می باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، سواد سلامت ، احساس هدفمندی ، معنا در زندگی ، شهر تهران