بررسی ساختارهای فرهنگی در ضرب المثل های ترشیزکهن

ادبیات عامه ایرانی نمونه بارزی از گنجینه گران¬بهای ادبی جهان است که ما ایرانیان از ذخایر و مالکیت این گنج معنوی برخوردار هستیم که متاسفانه قدر آن را ندانسته ایم. ضرب¬المثل¬ها گونه¬ای از این گنجینه هستند که معمولا تاریخچه و داستانی پندآموز در پس بعضی از آنها نهفته است. بسیاری از این داستانها از یاد رفته¬اند، و پیشینه برخی از امثال بر بعضی از مردم روشن نیست؛ با این ¬حال، در سخن بهکار میروند. در کشور ما به دلیل سابقه کهن، ضرب¬المثل¬های فراوانی وجود دارد. اگرچه در اقوام مختلف ایرانی این ضرب¬المثل¬ها دارای تفاوت¬هایی در زبان و لهجه است، ولی بسیاری از آن-ها به جهت معنا و یا مفهوم مشترک هستند. ضرب المثل¬ها در واقع انعکاسی از فرهنگ اصیل و شایع هر جامعه است. در پژوهش حاضر، با بحث و بررسی در مورد ضرب¬المثل¬ها و تعبیرات عامیانه رایج در دیار ترشیز، سعی خواهیم کرد ارزش¬ها، معیارها و شیوه زندگی گذشتگان¬مان را ترسیم کنیم و از این طریق آداب و رسوم، ساختارهای فرهنگی و هنجارها را مورد پژوهش و بررسی قرار دهیم.

کلیدواژه ها:

ضرب المثل ، فرهنگ ، ساختارهای فرهنگی ، ترشیز کهن.