آسیب شناسی سیاست گذاری روابط اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و روسیه

روابط ایران و روسیه از زمان شکل گیری با فراز و نشیب های متعددی همراه بوده و با جنگ، مخاصمه، تقابل، همکاری، دوستی، همگرایی و واگرایی ترسیم شده است. روابط طرفین در چند دهه اخیر، به همکاری و تعاملات مطلوب در جهت خواسته ها و تامین منافع و اهداف تهران - مسکو تغییر کرده است. به نحوی که ایران و روسیه در رویدادهایی مانند جنگ سوریه، با هم به اتحاد استراتژیک دست زدند و روابط سیاسی، نظامی و امنیتی آنها، مستحکم و راهبردی شده است. با این حال، آمار و ارقام نشان می دهد که مناسبات اقتصادی میان ایران و روسیه از الگوی حوزه های دیگر پیروی نکرده و سطح روابط در این حوزه همچنان نازل و کمتر از حد انتظار است و مقامات دو کشور هم بارها به این موضوع اشاره کرده اند. در این راستا، پژوهش حاضر با نگاهی آسیب شناسانه درصدد شناسایی دلایل واگرایی در مناسبات اقتصادی ایران و روسیه است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و از نظریه همگرایی و واگرایی استفاده شده است. نتایج نشان داد، ضعف زیرساخت های ارتباطی، به حاشیه رانی بخش خصوصی، فقدان اقتصاد صنعتی، ضعف در صنعت بازاریابی، تحریم ها، ژئوپلیتیک و ژئواکونومی نامتوازن، ساختارهای بوروکراتیک، رقابت در بخش انرژی و عدم استفاده از فرصت های صادراتی، از دلایل عمده در عدم همگرایی روابط اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و روسیه است. هر دو کشور دارای قابلیت های بهینه ای در این حوزه ها هستند.

کلیدواژه ها:

روابط اقتصادی ، جمهوری اسلامی ایران ، روسیه ، روابط خارجی ، روابط بین الملل.