بررسی ارتباط جو عاطفی کلاس با انگیزش دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط مولفه های جو عاطفی کلاس و انگیزش دانش آموزان در محیط های آموزشی ایران انجام شده است. جو عاطفی کلاس به عنوان فضای روانی-اجتماعی حاکم بر تعاملات یاددهنده-یادگیرنده تعریف می شود که مشتمل بر عواملی همچون احترام متقابل، احساس تعلق، امنیت روانی، حمایت معلم و کیفیت روابط همسالان است. این تحقیق نشان می دهد که جو عاطفی مثبت به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق مکانیسم های شناختی و عاطفی، بر انواع انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان تاثیر می گذارد. بر اساس یافته های تحلیلی این مطالعه، عواملی مانند عدالت رویه ای و توزیعی ادراک شده توسط معلم، حمایت از خودمختاری، و ایجاد حوزه تقریبی رشد در چارچوب تعاملات مثبت، پیش بینی کننده های قدرتمندی برای افزایش انگیزش خودتعیین گر، درگیری شناختی عمیق و پایداری در انجام تکالیف هستند. این مقاله با تلفیق چارچوب های نظری تئوری خودتعیین گری (SDT)، تئوری چارچوب های شناختی (CLT)، و دیدگاه های اجتماعی-فرهنگی ویگوتسکی، یادگیری معنادار آزوبل و ملاحظات زیبایی شناسی آموزشی، مدلی جامع برای فهم این ارتباط ارائه می دهد. نتایج حاصله برای معلمان، مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی جهت طراحی مداخلاتی که به پرورش محیط های یادگیری غنی از نظر عاطفی و انگیزشی بینجامد، دارای کاربردهای عملی حیاتی است.