مقایسه احساس شرم سازمانی در دو گروه از فرهنگیان: مطالعه موردی کادر آموزشی و کادر اداری شهرستان قروه

سازمان آموزش و پرورش به عنوان یکی از گسترده ترین نهادهای هر کشور، نقشی بی بدیل در تربیت نیروی انسانی و انتقال میراث فرهنگی ایفا می کند. توجه به سلامت روانی و هیجانات کارکنان این سازمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. شرم سازمانی، هیجانی ناخوشایند ناشی از عضویت در یک سازمان است که می تواند پیامدهای نامطلوبی برای فرد و سازمان به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه احساس شرم سازمانی بین کادر آموزشی (معلمان و مدیران مدارس) و کادر اداری (کارکنان اداره آموزش و پرورش) شهرستان قروه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه فرهنگیان شاغل در شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۷۵ نفر (۴۰ نفر کادر آموزشی و ۳۵ نفر کادر اداری) با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه شرم سازمانی تیان و گو (۲۰۲۳) با ۶ گویه استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر اساتید تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۸۷/۰ محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمون تی برای گروه های مستقل و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه از نظر احساس شرم سازمانی تفاوت معناداری وجود دارد (p=۰.۰۰۷). میانگین شرم سازمانی در کادر اداری (۳۴/۲۰) به طور معناداری بالاتر از کادر آموزشی (۷۸/۱۷) بود. اندازه اثر تفاوت (۶۳/۰) نیز در سطح متوسط ارزیابی شد. کارکنان اداری آموزش و پرورش شهرستان قروه سطح بالاتری از شرم سازمانی را نسبت به معلمان و مدیران مدارس تجربه می کنند. توجه به بهبود ساختارها، فرآیندها و جو سازمانی در بخش اداری برای کاهش این هیجان منفی ضروری به نظر می رسد.