نقش داستان پردازی علمی در آموزش علوم تجربی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 60

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CSEMCONF01_2003

تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404

چکیده مقاله:

آموزش علوم تجربی در نظام های آموزشی معاصر با چالش هایی همچون کاهش انگیزه یادگیری، انتزاعی بودن مفاهیم علمی، فاصله گرفتن دانش آموزان از کاربردهای واقعی علم و ضعف در درک عمیق پدیده های علمی روبه روست. در این میان، داستان پردازی علمی به عنوان رویکردی نوین و میان رشته ای، توانسته است توجه پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کند. داستان پردازی علمی با بهره گیری از ساختار روایی، شخصیت پردازی، تعلیق و پیوند عاطفی، مفاهیم علمی را از حالت خشک و صرفا نظری خارج کرده و آن ها را در قالب تجربه ای معنادار، قابل لمس و جذاب به دانش آموزان ارائه می دهد.این رویکرد آموزشی با تلفیق علم و روایت، زمینه ای فراهم می سازد تا دانش آموزان مفاهیم پیچیده علوم تجربی مانند چرخه های طبیعی، قوانین فیزیکی، فرایندهای زیستی و تحولات زمین شناختی را در بستری داستانی و مرتبط با زندگی واقعی درک کنند. داستان های علمی نه تنها موجب افزایش توجه و تمرکز فراگیران می شوند، بلکه با فعال سازی تخیل، تقویت تفکر انتقادی و ایجاد همدلی شناختی، یادگیری عمیق و پایدار را تسهیل می کنند.از سوی دیگر، داستان پردازی علمی می تواند نقش مهمی در پرورش سواد علمی، نگرش مثبت نسبت به علم و درک ماهیت علم ایفا کند. هنگامی که دانش آموزان با زندگی دانشمندان، مسیر کشف های علمی، خطاها، تلاش ها و چالش های آنان آشنا می شوند، علم را فرایندی انسانی، پویا و در حال رشد می بینند، نه مجموعه ای از حقایق ثابت و غیرقابل تغییر. این نگاه، انگیزه کاوشگری و پرسشگری را در آنان تقویت کرده و یادگیری علوم را به تجربه ای لذت بخش تبدیل می کند.پژوهش های آموزشی نشان می دهند که استفاده هدفمند از داستان پردازی علمی در کلاس های علوم تجربی، به بهبود درک مفهومی، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت مهارت های زبانی و ارتباطی و ارتقای یادگیری معنادار منجر می شود. به ویژه در دوره آموزش ابتدایی و متوسطه اول، که تخیل و هیجان نقش پررنگی در یادگیری دارند، این رویکرد می تواند ابزاری موثر برای پیوند دانش علمی با تجربه زیسته دانش آموزان باشد. در مجموع، داستان پردازی علمی به عنوان راهبردی خلاقانه و انسان محور، ظرفیت آن را دارد که آموزش علوم تجربی را از حالت انتقال صرف اطلاعات به فرایندی تعاملی، الهام بخش و ماندگار تبدیل کند.

نویسندگان

محمدرضا گلزاری خسرقی

دبیر علوم تجربی