مقایسه تعامل ابعاد هیجانی و شناختی در فرایند فهم مفاهیم انتزاعی دانش آموزان در محیط مدرسه

درک و یادگیری مفاهیم انتزاعی، به ویژه در حوزه علوم انسانی، همواره یکی از چالش های اساسی در نظام های آموزشی بوده است. پژوهش های اخیر نشان می دهند که فرایند یادگیری نه تنها تحت تاثیر فرایندهای شناختی، بلکه به شدت درگیر مولفه های عاطفی است. این مقاله مروری با رویکردی تطبیقی به تحلیل برهم کنش میان حیطه های عاطفی و شناختی در فرایند یادگیری مفاهیم انتزاعی می پردازد. تمرکز اصلی بر رویکردهای تدریس مبتنی بر روایت گری است؛ شیوه ای که از عناصر روایی برای برانگیختن هم زمان ذهن و احساس استفاده می کند. یافته ها نشان می دهند که روایت گری، با بهره گیری از سازوکارهای هم ذات پنداری، خاطره انگیزی، و انسجام روایی، می تواند به تقویت انگیزش درونی، توجه پایدار و درک عمیق تر مفاهیم بینجامد. مقاله با بررسی تطبیقی مطالعات نظری و تجربی در حوزه های مختلف، چارچوبی مفهومی برای به کارگیری موثر روایت گری در آموزش علوم انسانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روایت گری ، یادگیری مفاهیم انتزاعی ، علوم انسانی ، عاطفه و شناخت ، آموزش مبتنی بر احساس ، انگیزش تحصیلی ،