بررسی رابطه بین هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی معلمان با ایجاد انگیزه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی معلمان با ایجاد انگیزه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه معلمان مقطع شهرستان چابهار و دانش آموزان آنان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل می دادند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۱۵۰ نفر از معلمان و ۳۰۰ نفر از دانش آموزان (به ازای هر معلم، دو دانش آموز) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی و انگیزه یادگیری و همچنین معدل دانش آموزان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین هوش هیجانی معلمان و مولفه های آن (خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی) با انگیزه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، بین مهارت های ارتباطی معلمان و ابعاد آن (مهارت کلامی، مهارت شنود و بازخورد) با انگیزه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای پیشبین (هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی) قادر به پیش بینی معنادار انگیزه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان هستند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که ارتقای هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی معلمان می تواند به عنوان عاملی موثر در افزایش انگیزه و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، انگیزه یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، معلمان.