واکاوی تاثیر یادگیری مشارکتی بر پویایی های تعاملی و میزان مشارکت در کلاس درس

یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، بر پایه تعامل فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری استوار است و نقشی اساسی در ارتقای پویایی های کلاسی و افزایش میزان مشارکت تحصیلی ایفا می کند. این مقاله با هدف واکاوی تاثیر یادگیری مشارکتی بر پویایی های تعاملی و میزان مشارکت در کلاس درس تدوین شده است. رویکرد یادگیری مشارکتی، فرآیند آموزش را از حالت یک جانبه و معلم محور به تجربه ای فعال، تعاملی و دانش آموز محور تبدیل می کند. یافته های پژوهشی نشان می دهد که استفاده از فعالیت های گروهی، بحث های کلاسی، پروژه های مشترک و تصمیم گیری جمعی، فرصت هایی فراهم می آورد تا دانش آموزان ضمن توسعه مهارت های ارتباطی، توانایی حل تعارض، همدلی، همکاری و مسئولیت پذیری اجتماعی را نیز تقویت کنند. یادگیری مشارکتی از طریق ایجاد وابستگی متقابل مثبت، تقویت تعاملات چهره به چهره، و مسئولیت پذیری فردی و گروهی، زمینه ساز افزایش پویایی تعاملات دانش آموزان با یکدیگر و با معلم می گردد. همچنین این رویکرد با افزایش انگیزه، تقویت اعتمادبه نفس و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری، میزان مشارکت فعال دانش آموزان را در فرآیند تحصیل ارتقا می دهد. مقاله بر ضرورت گنجاندن راهبردهای یادگیری مشارکتی در برنامه ریزی درسی و توانمندسازی معلمان برای اجرای موثر این رویکرد تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، پویایی های تعاملی ، مشارکت تحصیلی ، تعاملات کلاسی ، کار گروهی