تحلیل و بررسی نقش خود ارزیابی در یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_8235

تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404

چکیده مقاله:

خودارزیابی به عنوان یکی از مولفه های اساسی سنجش برای یادگیری، فرآیندی است که طی آن دانش آموزان با هدایت معلم، کیفیت کار و تلاش تحصیلی خود را بر اساس معیارهای مشخص مورد قضاوت آگاهانه قرار می دهند. این رویکرد ریشه در نظریه های سازنده گرایی دارد که بر نقش فعال یادگیرنده در ساخت دانش تاکید کرده و او را از مصرف کننده منفعل آموزش به مشارکت کننده فعال در فرآیند یادگیری تبدیل می کند. مهم ترین کارکرد خودارزیابی، تقویت مهارت های فراشناختی است؛ بدین معنا که دانش آموز یاد می گیرد به جای تمرکز صرف بر نتیجه، به فرآیند یادگیری خود فکر کند، نقاط قوت را بشناسد و زمینه های قابل بهبود را شناسایی نماید. این آگاهی باعث می شود دانش آموز نسبت به پیشرفت تحصیلی خود احساس مسئولیت کند و برای رفع کاستی ها، راهبردهای موثرتری به کار گیرد. تحقیقات متعدد نشان داده اند که به کارگیری منظم خودارزیابی در کلاس درس، انگیزه درونی برای یادگیری را افزایش می دهد؛ زیرا دانش آموز به جای ترس از قضاوت بیرونی، بر اساس اهداف شخصی خود پیشرفت می کند. همچنین، این فرآیند به درونی سازی استانداردهای کیفی کمک کرده و دانش آموز را قادر می سازد تا بدون وابستگی مداوم به معلم، قضاوت دقیقی از عملکرد خود داشته باشد. خودارزیابی نقش موثری در کاهش اضطراب امتحان دارد، چرا که جو کلاس را از فضای رقابتی و تنش زا به محیطی مشارکتی و حمایتگر تغییر می دهد. از منظر عملکرد تحصیلی، دانش آموزانی که در خودارزیابی مشارکت دارند، درک عمیق تری از مفاهیم پیدا کرده و مطالب را برای مدت طولانی تری به خاطر می سپارند. این دانش آموزان قادرند اهداف یادگیری واقع بینانه ای تعیین کنند و پیشرفت خود را در مسیر دستیابی به آن اهداف پایش نمایند. یکی دیگر از مزایای مهم خودارزیابی، پرورش مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی است که در دنیای پیچیده امروز ضروری به نظر می رسد. با وجود مزایای متعدد، اجرای موثر خودارزیابی نیازمند فراهم کردن شرایطی مانند آموزش معلمان برای هدایت این فرآیند و ارائه معیارهای روشن و قابل فهم به دانش آموزان است. معلمان باید فضای امنی ایجاد کنند که در آن دانش آموزان از بیان صادقانه نقاط ضعف خود هراس نداشته باشند. در نهایت، خودارزیابی نه به معنای حذف نقش معلم، بلکه به معنای تغییر نقش او از ارزیاب صرف به تسهیل گر و راهنمای یادگیری است که در نهایت به پرورش یادگیرندگان مستقل و مادام العمر منجر می شود.خود ارزیابی، یادگیری، عملکرد

نویسندگان

عبدالکریم سدیجی

کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه آزاد اسلامی

عبداله جمالی زاده

کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان

حفصه له له زاده

کارشناسی آموزش ابتدایی ،دانشگاه فرهنگیان

عایشه اسماعیلی

کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان