بررسی رابطه بین گرایش به دینداری و جهت گیری مذهبی، انگیزش تحصیلی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

فرسودگی تحصیلی به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی، عملکرد و سلامت روان دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین گرایش به دینداری، جهت گیری مذهبی و انگیزش تحصیلی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر پارس آباد انجام شد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر پارس آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۲۸۰۱ نفر بود. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، نمونه ای به حجم ۳۳۸ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد فرسودگی تحصیلی (برسو و همکاران)، گرایش به دینداری (گلاک و استارک)، جهت گیری مذهبی (آلپورت) و انگیزش تحصیلی (هارتر) استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین گرایش به دینداری (۵۴/۰-=r) ، جهت گیری مذهبی درونی(۴۸/۰-=r) و انگیزش تحصیلی(۶۱/۰-=r) با فرسودگی تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰.۰۱>P). در مقابل، بین جهت گیری مذهبی بیرونی و فرسودگی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (۳۶/۰=r) همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای مستقل در مجموع ۵۱.۸ درصد از واریانس فرسودگی تحصیلی را پیش بینی می کنند که در این میان انگیزش تحصیلی قوی ترین پیش بین بود. یافته ها موید آن است که تقویت باورهای دینی درونی و ارتقای انگیزش تحصیلی می تواند به عنوان یک مکانیسم محافظتی، میزان فرسودگی تحصیلی را در دانش آموزان کاهش دهد. لذا پیشنهاد می شود مشاوران و مربیان با تمرکز بر معنابخشی به فعالیت های درسی و نهادینه کردن ارزش های معنوی، بستری برای کاهش تنش های تحصیلی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، گرایش به دینداری ، جهت گیری مذهبی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دختر.