چگونه توانستم با بهره گیری از راهبردهای نوین یاددهی–یادگیری، مشارکت فعال دانش آموزان را در فرایند آموزش افزایش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند آموزش از طریق به کارگیری راهبردهای نوین یاددهی–یادگیری انجام شده است. مشارکت فعال دانش آموزان یکی از مولفه های اساسی یادگیری اثربخش به شمار می رود و نقش تعیین کننده ای در تعمیق یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای کیفیت آموزش دارد. با این حال، شواهد حاصل از مشاهده های کلاسی نشان می دهد که در بسیاری از کلاس های درس، به ویژه در روش های سنتی و معلم محور، دانش آموزان نقش فعالی در فرایند یادگیری ندارند و بیشتر به شنوندگانی منفعل تبدیل می شوند. این مسئله موجب کاهش علاقه مندی، افت تعامل و یادگیری سطحی در میان دانش آموزان می شود.در این اقدام پژوهی، ابتدا وضعیت موجود کلاس از نظر میزان مشارکت دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت و با استفاده از ابزارهایی مانند مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه، داده های لازم گردآوری شد. نتایج اولیه نشان داد که یکنواختی روش تدریس، عدم تنوع در فعالیت های آموزشی و کم توجهی به نیازها و تفاوت های فردی دانش آموزان، از مهم ترین عوامل کاهش مشارکت فعال آنان است. بر این اساس، راهبردهایی مبتنی بر روش های نوین یاددهی–یادگیری از جمله یادگیری مشارکتی، تدریس فعال، بحث گروهی و استفاده هدفمند از فناوری آموزشی طراحی و اجرا شد. پس از اجرای راهکارها، شواهد جدیدی جمع آوری و با وضعیت پیشین مقایسه گردید. یافته ها حاکی از افزایش قابل توجه مشارکت کلاسی، تعامل دانش آموزان و بهبود نگرش آنان نسبت به یادگیری بود.

کلیدواژه ها:

مشارکت فعال ، راهبردهای نوین یاددهی–یادگیری ، تدریس فعال ، اقدام پژوهی ، انگیزش تحصیلی .