بررسی راهبردهای بهینه سازی مزایا و کاهش معایب یادگیری تلفیقی در نظام آموزشی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_16172
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
تحقق ظرفیت های بالقوه یادگیری تلفیقی در نظام های آموزشی نوین، نیازمند گذار از کاربست های اتفاقی به سوی راهبردهای مهندسی شده و نظام مند است که توازنی هوشمندانه میان آموزش های مجازی و حضوری برقرار سازد. این مقاله با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی راهکارهای عملیاتی برای بهینه سازی مزایای این الگو و راهبردهای مداخله گرانه جهت کاهش پیامدهای منفی آن می پردازد تا نمایی راهبردی برای ارتقای بهره وری در نظام تعلیم و تربیت ترسیم نماید. یافته های این واکاوی نشان می دهد که نخستین گام در بهینه سازی مزایا، بازتعریف نقش معلم از منبع دانش به طراح محیط های یادگیری است؛ راهبردی که با استفاده از پلتفرم های تعاملی، یادگیری شخصی سازی شده را تقویت کرده و به فراگیران اجازه می دهد تا در مسیرهای یادگیری منعطف و متناسب با نیازهای فردی حرکت کنند. تقویت تعاملات همتا به همتا در محیط های مجازی و استفاده از داده کاوی آموزشی برای ارائه بازخوردهای پیش دستانه و مستمر، از جمله راهبردهایی است که بهره وری پداگوژیک را در این الگو به حداکثر می رساند. با این حال، برای کاهش معایب ذاتی و موانع پیاده سازی، اتخاذ راهبردهای کلان در سطح حاکمیت آموزشی ضرورتی اجتناب ناپذیر است. کاهش شکاف دیجیتالی از طریق سرمایه گذاری در زیرساخت های عمومی و ارائه بسته های حمایتی فناورانه به مناطق محروم، راهبردی محوری برای صیانت از عدالت آموزشی در این پارادایم محسوب می شود. همچنین، برای مقابله با چالش هایی نظیر انزوای اجتماعی و کاهش انگیزه، راهبرد «تلفیق عاطفی» پیشنهاد می شود که بر اساس آن، فعالیت های حضوری بر تقویت مهارت های ارتباطی و فعالیت های گروهی تمرکز یافته و ابزارهای مجازی به عنوان پلی برای تداوم این پیوندهای اجتماعی عمل می کنند. علاوه بر این، توانمندسازی مستمر معلمان در حوزه سواد دیجیتال و طراحی پداگوژیک محتوا، می تواند بار کاری مضاعف را مدیریت کرده و از فرسودگی شغلی کادر آموزشی جلوگیری نماید. در نهایت، این پژوهش تاکید می ورزد که بهینه سازی یادگیری تلفیقی مستلزم پیوند میان تکنولوژی، متدولوژی و روان شناسی یادگیری است تا تهدیدهای احتمالی به فرصت هایی برای تحول بنیادین در کیفیت خروجی های نظام تعلیم و تربیت مبدل گردند. تدوین پروتکل های بومی و نظارت مستمر بر فرایند اجرای این الگو، ضامن پایداری و اثربخشی آن در مدارس خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید نبی الله اسحاقی
لیسانس راهنمایی و مشاوره
عباس رنجبر علی
لیسانس دینی و عربی
امین حافظ آبادی
لیسانس دینی و عربی