هوش مصنوعی و دانش آموزان با نیازهای ویژه: فرصت های نوین برای آموزش فراگیر (تکنولوژی های کمکی برای اختلالات یادگیری)

ظهور هوش مصنوعی (AI) پارادایم های سنتی آموزش ویژه را دگرگون کرده و افق های تازه ای را برای تحقق واقعی «آموزش فراگیر» گشوده است. این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در توانمندسازی دانش آموزان با نیازهای ویژه، به خصوص مبتلایان به اختلالات یادگیری (LD)، می پردازد. برخلاف فناوری های کمکی کلاسیک که اغلب ماهیتی ایستا داشتند، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت انطباق پذیری، شخصی سازی و تحلیل داده های بلادرنگ، شکاف میان توانایی دانش آموز و انتظارات برنامه درسی را پر می کنند. در این پژوهش، کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه های نارساخوانی (Dyslexia)، نارسایی در نوشتن (Dysgraphia)، اختلال ریاضی (Dyscalculia) و همچنین اختلالات طیف اتیسم و کم توانی های حسی بررسی می شود. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی با ارائه بازخوردهای فوری، چندوجهی سازی محتوا و کاهش بار شناختی، نه تنها پیشرفت تحصیلی را تسهیل می کند، بلکه اعتمادبه نفس و استقلال یادگیرندگان را نیز ارتقا می بخشد. با این حال، چالش های اخلاقی نظیر سوگیری الگوریتمی و حریم خصوصی داده ها نیازمند توجه جدی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش فراگیر ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، اختلالات یادگیری ، فناوری های کمکی ، شخصی سازی آموزش.