رفتارشناسی نظامی آمریکا (مطالعه موردی مقطع ۱۳۳۲ الی ۱۳۵۷ ش)

رفتار نظامی آمریکا در مقطع ۱۳۳۲ الی ۱۳۵۷ تابع مولفه های جنگ سرد بود، بر این اساس آمریکا چاره ای نداشت جز مدیریت و کنترل نظامی ایران برای ایجاد تعادل در موازنه جنگ سرد لذا آمریکا کلیه اقدامات خود را بکار گرفت تا بتواند ایران را در حوزه نظامی با خود همراه سازد. در این مقاله محقق بر آن است تا در راستای جهاد تبیین، رفتار نظامی آمریکا در دوره پهلوی دوم را بررسی نماید. تحقیق حاضر با روش توصیفی- تحلیلی مبتنی بر مدل کیفی با رویکرد تبیین گری اختیار عاقلانه و ساختاری– علی، محورها و مصداق های رفتار نظامی آمریکا در دوره پهلوی مبتنی بر اسناد و مدارک متقن مورد توجه و مداقه قرار می گیرد، برابر نتایج بدست آمده؛ آمریکا برای کنترل و مدیریت حوزه نظامی دوره پهلوی، به جهت ساختار حکومت استبدادی که عمده قدرت در اختیار حاکم است، تمرکز خود را با اولویت یک بر قدرت اول کشور(شاه) و سپس بر قدرت دوم کشور(فرماندهان عالی ارتش) لحاظ نموده و با تسلط بر این دو مرجع قدرت، ارتش(تجهیز و آموزش ارتش) و ضداطلاعات(تاسیس و آموزش ضداطلاعات) را در جهت اهداف و منافع خود در منطقه غرب آسیا بکار میگیرد.

کلیدواژه ها:

آمریکا ، پهلوی ، رفتار نظامی ، ارتش ، جنگ سرد