بررسی نقش آموزگار در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان

مقدمه: در دنیای پیچیده و به سرعت در حال تحول امروز، موفقیت فردی و اجتماعی صرفا به توانایی های شناختی و دانش آکادمیک محدود نمی شود، بلکه مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اساسی سلامت روان، سازگاری و پیشرفت در عرصه های مختلف زندگی، نقشی حیاتی ایفا می کنند. نظام های آموزشی پیشرفته، مدرسه را نه فقط مکانی برای یادگیری دروس، که بستری برای تربیت اجتماعی و پرورش نسلی توانمند در برقراری ارتباط موثر، همکاری، همدلی و حل مسئله می دانند. در این میان، آموزگار به عنوان محوری ترین عنصر این نظام، نقشی فراتر از انتقال دانش داشته و می تواند به عنوان تسهیل گر، الگو و پرورش دهنده ی مهارت های اجتماعی دانش آموزان عمل کند. هدف: هدف از نگارش این مقاله مروری، بررسی و تبیین نقش چندوجهی آموزگار در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی است. این مطالعه با بهره گیری از نظریه های معتبر روان شناسی تربیتی و مرور نظام مند پیشینه ی پژوهشی، به دنبال ارائه ی تحلیلی جامع از مکانیسم های تاثیرگذاری معلم بر رشد اجتماعی یادگیرندگان می باشد. روش: مقاله ی حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و پایگاه های داده معتبر علمی در بازه ی زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۶ به گردآوری، دسته بندی و تفسیر یافته های پژوهشی مرتبط پرداخته است. یافته ها: یافته های این مرور نشان می دهد که آموزگار از طریق چندین مکانیسم اصلی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاثیر می گذارد.

کلیدواژه ها:

آموزگار ، معلم ، نقش معلم ، مهارت های اجتماعی ، پرورش مهارت های اجتماعی ، شایستگی اجتماعی